Najnowsze Wpisy

... :) Komentarze (2)
12. lipca 2005 18:07:00
linkologia.pl spis.pl

Kiedy z serca plyna slowa
Uderzaja z wielka moca
Kraza blisko wsród nas ot tak
Dajac chetnym szczere zloto

I dlatego lubie mówic z Toba
I dlatego lubie mówic z Toba

Kazdy mysli to co mysli
Mysli sobie moja glowa
Moze w koncu mi sie uda
Wypowiedziec proste slowa

                                                   I dlatego lubie mówic z Toba
                                                   I dlatego lubie mówic z Toba

 

noc jak każda inna

Noc jak każda inna noc, jak każda inna noc

Przychodzisz do mnie

I siadasz pod oknem

Oddychasz spokojnie

I zdejmujesz spodnie

Noc jak każda inna noc, jak każda inna noc

Podnosisz rękę

Palcem dłubiesz sobie w oku

Masz taką kwaśną minę

Jak każda z was o tej porze roku

Każda z was o tej porze roku

 

Noc jak każda inna noc jak każda inna noc...

Noc jak każda inna noc jak każda inna noc

Przychodzisz do mnie

Masz taki zamyślone usta

Masz takie malinowe oczy

Ale pewnym krokiem kroczysz

Noc jak każda inna noc jak każda inna noc

Podnosisz rękę

Palcem dłubiesz sobie w kroku

Masz taką kwaśną minę

Jak każda z was o tej porze roku

Każda z was o tej porze roku

Noc jak każda inna noc jak każda inna noc

Ale wiedz że nie powiem ci nic dobrego

Nic złego też nie...

I tak nie spotkamy się więcej i tak

I tak nie będziemy się więcej już znać

rudzio : :

linkologia.pl spis.pl


Ty byłaś piękną dziewczyną
A on był pięknym chłopakiem
Ja niepotrzebną kruszyną
Rzuconym w złe gniazdo ptakiem
Ty miałaś włosy z obrączek
Jego trzymałaś za ręce
Moich nie chciałaś rączek
Nie trzeba ci było więcej

Dziś miałabym 16 lat
Tyle, co ty wtedy mamo
Dziś cieszyłby mnie ten świat
I przeżyłabym to samo
Mamo, nie chciałam umierać,
Dlaczego mnie nie kochałaś?
Nie miałaś prawa mi życia odbierać,
Chociaż mi je dałaś
Mamo, mamusiu

Dzieci się boją zastrzyków
Cyganek i kominiarzy
Ja bardzo się boję śmietników
Tam leżą szczątki mej twarzy
Dzieci chcą tulić lalki
Ja do ziemi tulę się z lękiem
Ktoś wrzucił do umywalki
Moje ciało ciepłe i miękkie

Myślisz masz aniołka w niebie,
Chociaż go nie ochrzciłaś
On nie modli się za ciebie

 

 

rudzio : :

Rodzi się nowe życie :) Komentarze (3)
02. lipca 2005 16:28:00
linkologia.pl spis.pl

To właśnie dziś 2 lipca nadszedł czas by ten malutki człowieczek ujrzał światło dzienne :). Siostra mojej przyjaciółki juz od paru godzin rodzi... Mam ogromną nadzieje i wierze w to ze dziecko będzie zdrowe :) :* i nie będzie sprawiać problemów ;) :*

rudzio : :

linkologia.pl spis.pl

:) mama straszne problemy ponieważ nie wiem nawet jak ustawić komenty ani archiwum :( moze ktoś by mi pomógł ? :)

rudzio : :

linkologia.pl spis.pl

"Jesień cień unosi na ciepłe ogrody. Jabłka tak już, śliwy, ciemne wody namarszczają się w znużenia pieśń. nie trzeba mi tu było więcej ponad drzewa, ponad serca czułość. nie trzeba było lat, miesięcy, tylu skarg nadaremnych i słów. nie trzeba było tylu twarzy, tratujących wozów czarnych miast. Ach, umieram, umieram. Wiem: wyje za mną ciemny, wielki czas. II "Podaj mi rękę" - mówił anioł, a był to świt jak uśmiech dziecka blady. "Oto się unosimy z daleka wołaniom". Słychać było powietrza srebrne wodospady i cichy duchów poświst teraz mi wiadomy. Płynęliśmy. Pod nami stały mokre domy w chłodnym deszczu zastygłe. Szelest cichy mył zielone okiennice i dachy znajome. Spali jeszcze. Przed oknem tylko długo wył pies - czując rękę świata, co stał nad znikomym krajobrazem przedmieścia. Muzyki nieznane grały słodko u chmurek wąskich. Niedaleko spadały białe kwiaty i cień płynął rzeką. III "Kochani, o, kochani! Czy jest takie serce, które przeżyje miłość na świecie kainów?" Anioł przykładał dłonie liliowe do ust i mówił: "W takie serce będę teraz niósł twoje zmęczone imię, w proste serce Boga, co jest jak gór zielonych dolina dla owiec i jest jak sen nagrzany i biały grobowiec". Już widziałem motyle w powietrzu wykute, skinieniem jego ręki z kwiatów ciepła tkane i posągi ogniste nie dotknięte dłutem, rosnące, jak je wiatry składały, i same gwiazdy na strop puszczone jak litery praw. I spadła wtedy pierwsza przezroczysta łza z powieki na te kształty ziemi, gór i drzew, łza, żem zrozumiał jasność. 0, jaki to gniew, jaka nienawiść była, co zamknęła wzrok i jeno złe kamienie wkładała do rąk. każde pragnienie jak grób kładła przy mnie, abym nie wdział światła w każdym ptaka hymnie. w każdym liści schyleniu, łaskawości łąk. IV A tam się dzień zaczynał. Na fujarce dął proste pieśni aniołek u kościoła wrót, a potem się rozkładał dym i mówić jął anioł bladoliliowy. "Oto widzisz głód, oto widzisz nienawiść i tę pychę złota". Słyszałem - płakał jęk jak jęk bolesny młota, który z uporem obok przy kowadle bije i gniecie, a żelazo boleśnie omija. Szli czarni, wychudzeni, z błyskiem żądzy ślepym, jak nędzne i żałosne, milczące pogrzeby, i tratowali łąki, i nie znali wrót, aż im się pod nogami ocknął nagle grób i tak jak stali patrząc, wytężeni w gniewie, spadali w chłodne studnie. A ten, który nie wie, bo nie pragnie przerażeń, stał i patrzył syty, jak mu się obracali pod wzrokiem w granity, jak kruszeli, pragnący, w gorzką, czarną glebę. I była ciemność. Nie wołał nikt pod niebem. Widziałem jeszcze owe madonny i dzieci, napadnięte w ulicach, odarte z uśmiechów, z miłości i spojrzenia. czułem, czy wiecie? ciężar ziemi na sobie, ciężar wszystkich grzechów. I wtedy spadła druga łza, jak ognia płomyk, na te uśpione jeszcze w mgle i grzechu domy i wspomniałem się, grzeszny i skrzywdzony razem, i ta łza nie płomieniem już była, a głazem, głazem boleści. "czy jestem jeszcze tyle martwym człowiekiem, a nie duchem żywym, że ja tej wagi ciemnej w Bogu nie pomieszczę najgorszego z grzeszników płaczącego z krzywdy?" Anioł dłonie w kwiat złożył i nie mówił nic, jeno mu z włosów jasnych splot muzyki płynął, a ja widziałem miasta pękające w pył i ludzi w proch idących, a na nich jaśminy rosły, a potem wody kładły się pierzaste, a na nich ludzie nowi płynęli i miasta. I pokład na pokładzie, jak schody wieczności, piął się z wolna ku górze ten milczący kościół. I mówił anioł: "Nie płacz, nie płacz, czasów złych, ni dobrych nie płacz czasów. Oto idą w pył, nim się troską poniżą, podźwigną miłością, są z niebem rozdzielone wieczną wysokością. Jeno słupy ogniste, długie nici wiary są jako tryskające z tej ziemi pożary, które stoją nad czasem od ziemi do nieba, wykołysane światłem łodyżki snów bożych, które się nie ulękną gwiazd ni śmierci trwożą". V I lecieliśmy dalej, "Podaj - mówił - dłoń", I szły potoki iskier na górach obłoków i rzeki w dole pełzły na kształt siwych smoków. Nie śpiewali już ludzie ani krople łez nie parzyły mi dłoni. Było cicho. Wtedy zobaczyłem skrwawione ptaki, pod tym niebem szukające schronienia. Mówił anioł. "Patrz, oto jest nadaremny twoich bliskich płacz, oto są ptaki serca nie przyjęte w miłość. Zobacz, jak krwawią cicho. Ile to ich było, których ty nie dojrzałeś, któreś przebił w locie i nim cię doścignęły, nim osiadły w tobie, były jeszcze grające pieśni, a już w grobie. Oto ulatywały ptaki dobre, miłe bożemu światu pragnień, a już je przebiły złe, podejrzliwe oczy, a serce namiętne zmieniało je w kamienie Bogu tylko święte". I widziałem ich loty jak smugi zbłąkane znaczone krwi poświatą. Wtedy anioł z dłoni wypuścił sznury świateł na nie i przemienił w białe gwiazdy, krążące z daleka od ziemi. I wtedy spadła trzecia łza, żelazna, na smutek krążeń ludzkich, na huczące burze i stała się tam, w dole na kuli jak gwiazda wykuta pożegnaniem ostatnim - w marmurze. Grało niebo spokojne. Fałdy morza przelewały się z wolna w głąb milczenia i został tylko cichy pożar - bolesna w dole ziemia. Jeszcze dzwonek na wieży, sarny w locie i obłok, wietrzyk dzwonił i gasł, "Podaj mi rękę - mówił anioł - oto się stajesz zapatrzeniem gwiazd". KKBaczyński

rudzio : :

Kalendarz

pn wt sr cz pt so nd
27282930123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ksiega gości

Księga gości

Kategorie postow

Brak kategorii

olunia-13 | poi | techno | grabbell | esports | Mailing